
Hereroa brevifolia
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Hereroa brevifolia L. Bolus
- İsim Kökeni
- H. brevifolia özel sıfatı, bitkinin kısa yapraklı olmasına atıfta bulunur.
- Familya
- Aizoaceae
- Çiçek Renkleri
- Sarı
- Kökeni
- Güney Afrika
- Yapısı
- Çalı
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Hereroa brevifolia, minyatür yapısıyla dikkat çeken zarif bir sukulent türüdür. Bu bitkinin yaprakları oldukça kısadır ve genellikle 1 cm'yi geçmez. Yapraklar etli, üçgensi ve hafifçe kıvrık yapıdadır; uçları sivri ve bazen hafifçe kızarık tonlara bürünebilir. Renkleri genellikle açık yeşil ile zeytin yeşili arasında değişir; bol güneş aldığında yaprak kenarlarında kırmızımsı çizgiler oluşabilir. Yaprak yüzeyi hafif pürüzlü, neredeyse kumlu bir doku hissi verir. Genellikle çiftler halinde ve simetrik büyüyerek kompakt bir form oluşturur. Yoğun yaprak dizilimi sayesinde bitki, minik bir yeşil top kümesi gibi görünür.
Hereroa brevifolia, klasik bir sukulent gibi düşük su ihtiyacıyla bilinir. Yaz aylarında toprak tamamen kuruduktan sonra sulama yapılmalıdır. Kış aylarında ise neredeyse hiç sulamamak en doğrusudur çünkü bu dönemde dinlenme evresine girer. Aşırı sulama kök çürümesine neden olabilir; bu nedenle "az ama öz" sulama prensibi uygulanmalıdır. Bu bitki, çok iyi drene olan, suyu tutmayan, gevşek yapılı toprakları sever. En ideali kaktüs ve sukulent karışım toprağıdır. Saksı mutlaka drenaj delikli olmalı. Kil saksılar tercih edilmelidir çünkü bu malzemeler toprağın nefes almasına yardımcı olur. Bitki küçük yapılı olduğu için derin olmayan ama genişliği orta seviyede olan saksılar idealdir. Hereroa brevifolia güneşi çok sever. Günde en az 4-6 saat direkt güneş alabileceği bir yerde tutulmalıdır. Yetersiz ışıkta yaprak araları açılır, formunu kaybeder. İlkbahar sonu ile yaz başı arasında, uygun koşullarda sarıya yakın parlak çiçekler açabilir. Çiçekler tek tek ve kısa süreli açar ama göz alıcıdır.
Çiçeklenme için kış aylarında düşük sıcaklıkta (ama don görmeden) dinlenme dönemi geçirmesi gerekir. En yaygın çoğaltma yöntemi yaprak veya gövde çeliğidir. Sağlıklı bir dal, kesilip birkaç gün kurutulduktan sonra nemli toprağa yerleştirilir. Ayrıca nadiren de olsa tohumdan üretim de mümkündür ancak sabır gerektirir. İlkbahar aylarında, ayda bir düşük dozda sukulent özel gübresi kullanılabilir. Aşırı gübreleme yaprakların çürükleşmesine neden olabilir. Kış aylarında kesinlikle gübre verilmemelidir.